De Marathon Eindhoven voor Hans

De laatste training voor de Eindhovense marathon van 2011. Een laatste check om te kijken  of het qua prothese goed zit. Maar al lopende kom ik erachter dat er iets mis is met mijn sportprothese. Maar ik kan, en ik wil, niet terug. Wat is er nu mooier dan over de eindstreep op Stratumseind lopen?

Zondagochtend vroeg, de marathon gaat beginnen. Ik word weggebracht maar onderweg naar de start merk ik dat mijn sportprothese het nu echt heeft begeven. Wat nu? Veel tijd om te beslissen is er niet, ik zal de marathon moeten lopen met mijn dagelijkse prothese. Dit is zwaar, erg zwaar, maar alles beter dan niet lopen. Helemaal stuk kom ik over de eindstreep. Ik heb het gehaald, maar zo is het niet leuk meer. Ik zal op zoek moeten naar een nieuwe sportprothese.

Maanden na de marathon wordt het me duidelijk dat een nieuwe sportprothese een duur grapje is. Het ziekenfonds ziet geen reden om het te vergoeden, dus het ziet ernaar uit dat ik het hardlopen even moet laten voor wat het is.

Voorjaarsvakantie 2012: samen met mijn vrouw maak ik een rondje Nederland wanneer ik, ergens rond Emmen, gebeld word. De leverancier van mijn prothese aan de lijn. Gek, want deze weet dat ik op vakantie ben. Otto Bock vertelt dat er een gesprek is geweest met Sonja van der Vlist, bestuurslid van de nieuw op te richten Vacansoleil Foundation. Deze heeft het plan opgevat om als eerste goede doel samen met Otto Bock iemand te voorzien van een geheel nieuwe sportprothese. En men heeft mij uitgekozen als kandidaat hiervoor!

Na en zeer prettig gesprek werd mij duidelijk dat een van de directieleden van Vacansoleil (Theo) in Zuid-Afrika 'The Big Five' gaat lopen en dat de opbrengt van de sponsoring geheel ten goede komt aan mijn sportprothese. Ik voel me ontzettend vereerd en aangenaam verrast dat er nog organisaties en mensen zijn die zich inzetten voor dit soort doelen.

Juni 2012 was het zover. Theo heeft de 'Best of Five' uitgelopen en mij op die manier geholpen aan een perfecte en zeer welkome sportprothese met lepel. Jongens, wat was ik trots en dankbaar toen ik voor het eerst mocht gaan trainen op mijn nieuwe sportprothese. U kunt zich niet voorstellen wat dat met mij deed, dit was zelfs niet te vergelijken met mijn oude sportprothese!

finish_hans_goed.jpg

In oktober van dat jaar kon ik de estafette Marathon van Eindhoven weer lopen, dit keer op mijn nieuwe sportprothese. En wat was het geweldig om samen met Theo en Iwan de laatste kilometers naar de eindstreep te lopen voor de ogen van een trotse Sonja op de tribune. Ik vind het te gek, wat de Vacansoleil Foundation voor mij gedaan heeft en wil iedereen die de Vacansoleil Foundation een warm hart toedraagt ontzettend bedanken. Als jullie eens wisten hoe dankbaar ik ben!